زنان: اولین قربانی، اولین مبارز

کمتر از یک ماه از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ نمی‌گذشت که زمزمه های اجباری شدن حجاب در ایران آغاز شد. دو سال بعد و با وجود اعتراض زنان و تظاهرات پی در پی، ورود زنان به ادارات دولتی بدون حجاب ممنوع شد. تا آغاز دهه شصت حجاب اجباری فراگیر و رسمی شده بود. چهل و سه سال از اولین تظاهرات زنان ضد حجاب اجباری میگذرد و جمهوری اسلامی بیشتر از پیش، با استفاده از “گشت ارشاد” به دنبال خفه کردن صدای زنان است. 

اعمال زور توسط شخص سوم 

از زمان آغاز ریاست جمهوری رئیسی سرکوب ها در ایران شدت گرفته‌اند. در تازه ترین موج این حرکات ضد مردمی، نهادهای حکومتی شروع به پلمپ کردن کتابفروشی ها و کافه هایی کرده اند که میزبان زنان بی حجاب و یا کم حجاب بوده‌اند. این یک حرکت سیستماتیک از سوی حکومت جمهوری اسلامی است. آنان با ترساندن و تهدید صاحبان کسب و کار، آنان را به ماموران گشت ارشاد تبدیل کرده اند که اگر به زنان بخاطر حجابشان تذکر ندهند تنها راه امرار معاش آنها از آنها گرفته میشود. 

بحث و مجادله در فضای مجازی 

این حرکت شنیع جمهوری اسلامی در بین کاربران ایرانی فضای مجازی باعث بحث و مجادله شده است. بسیاری از کاربران معتقدند صاحبان کسب و کار باید در مقابل تهدیدها و باج گیریهای جمهوری اسلامی در کنار زنان ایرانی بایستند. بسیاری نیز معتقدند حقوق زنان در انتخاب نوع پوشش در مقابل امرار معاش صاحبان کسب و کار از اهمیت چندانی برخوردار نیست و مشکل با اطاعت کردن زنان حل میشود.

جمهوری اسلامی سالهاست که برای رسیدن به اهداف خود مردم را در مقابل هم قرار میدهد. در طی چهل و سه سال جمهوری اسلامی از هر شیوه ای برای مطیع کردن زنان استفاده کرده است. از گشت ارشاد گرفته تا تهدید و دستگیری و شکنجه، تمامی این اقدامات در راستای حذف زنان از جامعه انجام شده است. هیچکدام از این اقدامات حکومت باعث حذف زنان از جامعه ایران نشده است. چه بسا تفرقه انداختن میان زنان و مردان، برای سرکوب نیز قدیمی میشود. 
زنان اگرچه از اولین قربانیان سرکوب جمهوری اسلامی هستند اما تا به امروز دست از مبارزه برای بدست آوردن حقوق اولیه خود برنداشته‌اند. 

آناهیتا گودرزی

اشتراک در
اطلاع از
guest

0 Comments
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها